Rejestracja w urzędzie pracy


Pomoc urzędu pracy

W celu rejestracji bezrobotny powinien zgłosić się do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce swojego zameldowania stałego lub czasowego, a jeśli nie jest zameldowany – to do urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa. Natomiast poszukujący pracy może zgłosić się w celu rejestracji do wybranego przez siebie powiatowego urzędu pracy (poszukujący pracy może być zarejestrowany w więcej niż jednym urzędzie pracy).

Osoba rejestrująca się przedkłada pracownikowi powiatowego urzędu pracy:

■ dowód osobisty lub inny dokument tożsamości,

■ dyplom, świadectwo ukończenia szkoły lub świadectwo szkolne albo zaświadczenie o ukończeniu kursu lub szkolenia,

■ świadectwa pracy oraz inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień oraz

■ dokument stwierdzający przeciwwskazania do wykonywania określonych prac, jeżeli taki posiada.

Osoba niepełnosprawna – oprócz dokumentów, o których powyżej – powinna przedłożyć także dokument potwierdzający stopień jej niepełnosprawności.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach starosta może wyrazić zgodę na rejestrację osoby nieposiadającej kompletu dokumentów.

Bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie – w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy bądź innej formy pomocy proponowanej przez urząd albo w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.

Jeśli bezrobotny nie stawi się w wyznaczonym terminie i nie powiadomi urzędu (w okresie do siedmiu dni) o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, to zostanie pozbawiony statusu bezrobotnego – na okres trzech miesięcy od dnia niestawienia się w urzędzie pracy.

PRZYKŁAD: Odmowa przyjęcia propozycji pracy przez bezrobotnego

Alina C. jest zarejestrowana jako bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy. Urząd pracy przedstawił jej propozycję zatrudnienia, ale Alina C. nie chce jej przyjąć z uwagi na znaczną odległość między miejscem zamieszkania i miejscem pracy.

Zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy odpowiednia nia praca oznacza jednak m.in. takie zatrudnienie, w przypadku którego łączny czas dojazdu bezrobotnego do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza trzech godzin.

Jeśli Alina C., bez uzasadnionej przyczyny, odmówi przyjęcia proponowanej odpowiedniej pracy, to zostanie pozbawiona statusu bezrobotnego – od dnia odmowy – na okres: 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, 180 dni w przypadku drugiej odmowy oraz 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy.

Powiadomienie o podjęciu pracy

Bezrobotny ma obowiązek zawiadomić powiatowy urząd pracy – w ciągu siedmiu dni – o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności oraz o innych okolicznościach powodujących utratę statusu bezrobotnego. Bezrobotny, który podjął zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą bez powiadomienia o tym urzędu pracy, podlega karze grzywny nie niższej niż 500 zł (chyba że przed dniem przeprowadzenia kontroli spełnił już ten obowiązek).

Po pozbawieniu statusu bezrobotnego na wskazany w ustawie okres ponowne nabycie tego statusu przez daną osobę jest możliwe tylko w wyniku kolejnej rejestracji.

Bezrobotny jest obowiązany także do składania urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o uzyskanych przychodach.

Również osoba zarejestrowana jako poszukująca pracy może zostać pozbawiona tego statusu. Ma to miejsce m.in. w przypadku gdy poszukujący pracy:

Po pozbawieniu statusu bezrobotnego na wskazany w ustawie okres ponowne nabycie tego statusu przez daną osobę jest możliwe tylko w wyniku kolejnej rejestracji. Bezrobotny jest obowiązany także do składania urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o uzyskanych przychodach.

Również osoba zarejestrowana jako poszukująca pracy może zostać pozbawiona tego statusu. Ma to miejsce m.in. w przypadku gdy poszukujący pracy:

■ nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie,

■nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy a tym urzędem, i nie powiadomił urzędu (w terminie siedmiu dni) o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

Pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje wówczas na okres 120 dni odpowiednio:

■ po upływie 90 dni od dnia ostatniego kontaktu z powiatowym urzędem pracy,

■ od dnia niestawiennictwa.

W razie pozbawienia statusu poszukującego pracy na wskazany wyżej okres, ponowne nabycie tego statusu może nastąpić jedynie w wyniku kolejnej rejestracji.

Formy wsparcia

Powiatowe urzędy pracy prowadzą dla zarejestrowanych osób pośrednictwo pracy, a w razie braku możliwości zapewnienia odpowiedniej pracy podejmują m.in. następujące działania:

■ świadczą usługi poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej,

■ świadczą pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy,

■ inicjują, organizują i finansują szkolenia.

Powiatowy urząd pracy może także przygotować indywidualny plan działania dla bezrobotnego lub poszukującego pracy w celu doprowadzenia do podjęcia przez niego odpowiedniej pracy. Taki indywidualny plan działania jest przygotowywany przy udziale bezrobotnego lub poszukującego pracy i zawiera w szczególności:

■ działania możliwe do zastosowania przez urząd pracy,

■ działania planowane do samodzielnej realizacji przez bezrobotnego lub poszukującego pracy,

■ planowane terminy realizacji poszczególnych działań,

■ formy, planowaną liczbę i terminy kontaktów z pośrednikiem pracy, doradcą zawodowym lub innym pracownikiem urzędu pracy oraz

■ termin i warunki zakończenia realizacji indywidualnego planu działania.

W przypadku nieprzerwanego pozostawania bezrobotnego w rejestrze przez okres co najmniej 180 dni od dnia rejestracji, przygotowanie indywidualnego planu działania dla takiego bezrobotnego jest obowiązkowe i musi zostać zakończone nie później niż przed upływem 210 dni od dnia rejestracji.

Szkolenia, pożyczki, studia

Starosta (lub prezydent miasta na prawach powiatu, sprawujący zwierzchnictwo nad powiatowym urzędem pracy) może skierować bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie, jeżeli uzasadni on celowość tego szkolenia, a jego koszt w części finansowanej z Funduszu Pracy nie przekroczy 300 proc. przeciętnego wynagrodzenia.

Przeciętne wynagrodzenie oznacza przeciętne wynagrodzenie w poprzednim kwartale, od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez prezesa GUS. Takie skierowanie przysługuje nie częściej niż raz w ciągu roku kalendarzowego. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może także sfinansować ze środków Funduszu Pracy, do wysokości przeciętnego wynagrodzenia, koszty egzaminów umożliwiających uzyskanie świadectw, dyplomów, zaświadczeń, określonych uprawnień zawodowych lub tytułów zawodowych, a także koszty uzyskania licencji niezbędnych do wykonywania danego zawodu.

praca zbiorowa
INFOR BIZNES Sp. z o.o.

Artykuł jest fragmentem publikacji Poradnik dla szukających pracy i pieniędzy na własną firmę