Obowiązek pracy w godzinach nadliczbowych



Przepisy Kodeksu pracy wyraźnie nie precyzują obowiązku pracy w godzinach nadliczbowych. Powinność tę wywodzi się z obowiązku dbałości o dobro zakładu pracy, zapisaną w art. 100 § 2 pkt 4 K.p. Moim zdaniem jest to twierdzenie niewystarczające, chociaż podzielam pogląd, iż taki obowiązek istnieje.

Obowiązek pracy w godzinach nadliczbowych wynika łącznie z następujących przesłanek:

• obowiązku dbałości o dobro zakładu pracy – art. 100 § 2 pkt 4 K.p.,

• wnioskowania a contrario (wnioskowanie odwrotne) z licznych zakazów pracy w godzinach nadliczbowych np. art. 178 § 1 K.p., na tej zasadzie, że skoro nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych pracownicy w ciąży, to a contrario oznacza, że wolno zatrudnić w godzinach nadliczbowych pracownicę, która w ciąży nie jest,

• systemu przepisów Kodeksu pracy ściśle limitującego dopuszczalność pracy w godzinach nadliczbowych.

Liczne regulacje Kodeksu pracy określają maksymalne możliwości zatrudnienia pracownika, co stanowi ograniczenie dla pracy w godzinach nadliczbowych.

Wymienić tutaj trzeba:

1) maksymalne normy czasu pracy dla systemu podstawowego i systemów szczególnych,

2) obowiązek zapewnienia średnio 5 dniowego tygodnia pracy w okresie rozliczeniowym czasu pracy (art. 129 K.p.),

3) ograniczenie zatrudnienia w godzinach nadliczbowych w skali doby w związku z obowiązkiem zapewnienia co najmniej 11 godzinnego nieprzerwanego odpoczynku dobowego (art. 132 K.p.), [..]

Autor : Tadeusz Nycz
Źródło: “Godziny nadliczbowe”

<!–
document.writeln('’);
//–>

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s